-دیس ایز اِ بوک.
-آفرین عزیزم.
-دیس ایز اِ پنسیل.
-آفرین عسلام.
-دیس ایز اِ تیچر.
-خیلی خوبه دخترم.
-دیس ایز اِ... دیس ایز اِ...
[چهرهاش شبیه علامت سوال شده و دو شاخ متقارن بر روی کلهاش روییده است. هی کتاب را عقب و جلو میکند. سرانجام طاقت نمیآورد]:
-مامان؟!! دیس ایز اِ اُسکُل؟!؟!
نتیجهگیری منطقی: حضور دو برادر بزرگتر در منزل، بر کیفیت آموزش کودکان تاثیر منفی دارد!
